Η Δημοτική Επιτροπή Μεγαλόπολης ενέκρινε το Γενικό Σχέδιο Υπηρεσιών Ύδατος (ΓΣΥΥ) για την περίοδο 2025-2029. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες αποφάσεις των τελευταίων ετών, καθώς αφορά το μέλλον της ύδρευσης και της αποχέτευσης, τις επενδύσεις στις υποδομές, την ποιότητα του πόσιμου νερού και, τελικά, το κόστος που θα κληθούν να επωμιστούν οι δημότες.
Ακριβώς γι’ αυτό, η συζήτηση γύρω από το σχέδιο δεν μπορεί να είναι τυπική. Πρέπει να είναι ουσιαστική, τεκμηριωμένη και απολύτως διαφανής.
Μελετώντας το πρακτικό της συνεδρίασης, προκύπτει ότι η έγκριση του σχεδίου βασίστηκε στην υπηρεσιακή εισήγηση. Ωστόσο, δεν αποτυπώνεται κάποιος πρόσθετος τεχνικός έλεγχος ή αναλυτική τεχνική αξιολόγηση του σχεδίου από τη Δημοτική Επιτροπή, ούτε καταγράφεται ουσιαστική συζήτηση επί των τεχνικών δεδομένων. Για ένα σχέδιο που θα καθορίσει την πορεία των υπηρεσιών ύδατος για τα επόμενα χρόνια, οι πολίτες εύλογα αναμένουν να γνωρίζουν ποια στοιχεία εξετάστηκαν, ποιες παραδοχές ελέγχθηκαν και με ποιον τρόπο τεκμηριώθηκαν οι προτεινόμενες επιλογές.
Εξίσου σημαντικό είναι το οικονομικό σκέλος. Στο σχέδιο περιλαμβάνονται σημαντικές παρεμβάσεις: αναβάθμιση δικτύων, νέες εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων, συστήματα τηλεμετρίας, «έξυπνοι» υδρομετρητές και άλλες επενδύσεις. Πρόκειται για έργα με σημαντικό οικονομικό αντικείμενο, τα οποία θα επηρεάσουν τον Δήμο για πολλά χρόνια.
Κι όμως, από το πρακτικό δεν προκύπτει αναλυτική παρουσίαση του συνολικού κόστους των παρεμβάσεων, της εξασφαλισμένης χρηματοδότησής τους, του χρονοδιαγράμματος υλοποίησης και των οικονομικών επιπτώσεων για τον Δήμο και τους δημότες. Ένα πενταετές στρατηγικό σχέδιο δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην περιγραφή των έργων. Οφείλει να απαντά με σαφήνεια στο βασικό ερώτημα: πόσο κοστίζουν, από πού θα χρηματοδοτηθούν και πότε θα υλοποιηθούν.
Παράλληλα, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι μόλις πριν από λίγους μήνες η δημοτική αρχή είχε ανακοινώσει μέτρα για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας, αναγνωρίζοντας δημόσια ότι το υδροδοτικό σύστημα δεχόταν σημαντικές πιέσεις. Είναι λοιπόν εύλογο να αναμένει κανείς ότι το νέο Γενικό Σχέδιο Υπηρεσιών Ύδατος θα αποτυπώνει με σαφήνεια τα συμπεράσματα από εκείνη την εμπειρία, τις πραγματικές ανάγκες του δικτύου, τις παρεμβάσεις που απαιτούνται για την ενίσχυση της υδατικής επάρκειας και το κόστος αυτών των έργων.
Η διαχείριση του νερού δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε αποσπασματικές ανακοινώσεις όταν εμφανίζονται προβλήματα. Χρειάζεται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, τεχνική τεκμηρίωση, οικονομική διαφάνεια και δημόσια λογοδοσία.
Το νερό αποτελεί κοινωνικό αγαθό και όχι μια συνηθισμένη διοικητική υπόθεση. Οι αποφάσεις που το αφορούν πρέπει να λαμβάνονται με τη μεγαλύτερη δυνατή τεκμηρίωση και με πλήρη ενημέρωση των πολιτών.