Σε μια κρίσιμη τροποποίηση της στρατηγικής του για την ενέργεια προχώρησε το Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης κατά τη συνεδρίασή του στις 9 Ιουνίου 2026. Με την ψήφιση του νέου καταστατικού για την υπό σύσταση Ενεργειακή Κοινότητα (Κ.Α.Ε.), ο Δήμος εισέρχεται επίσημα στην εποχή της «πράσινης» ενέργειας. Η κίνηση αυτή, αν και θεωρείται απόλυτα συμβατή με τις ανάγκες της περιοχής στη μετα-λιγνιτική εποχή, συνοδεύεται από συγκεκριμένα γκρίζα σημεία που προκαλούν συζητήσεις στην τοπική κοινωνία.
Το πλάνο: Φθηνό ρεύμα και κοινωνική πολιτική
Η νέα «Ένωση Δήμου Μεγαλόπολης – Τηλεθέρμανσης Μεγαλόπολης – Αναπτυξιακού Οργανισμού Δήμου Ελληνικού Αργυρούπολης Κ.Α.Ε. Π.Ε.» στοχεύει στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές (ΑΠΕ) στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.
Το μεγάλο όφελος για την περιοχή κρύβεται πίσω από τον εικονικό ενεργειακό συμψηφισμό (virtual net metering). Η Κοινότητα θα έχει τη δυνατότητα να παράγει δικό της ρεύμα, μειώνοντας δραστικά τα έξοδα του Δήμου για οδοφωτισμό και δημοτικά κτίρια, ενώ το σημαντικότερο είναι ότι προβλέπεται η παροχή δωρεάν ή φθηνής ενέργειας για την καταπολέμηση της ενεργειακής φτώχειας σε ευάλωτα νοικοκυριά της Μεγαλόπολης. Για τον σκοπό αυτό, ο Δήμος συμμετέχει στο συνεταιριστικό κεφάλαιο με το ποσό των 4.000 ευρώ (ποσοστό 40%).
Τα 2 σημεία που ανάβουν «κόκκινο λαμπάκι»
Παρά τη δεδομένη θετική κατεύθυνση του εγχειρήματος, μια προσεκτική ανάγνωση των όρων του καταστατικού και των πολιτικών συνθηκών της ψηφοφορίας φέρνει στην επιφάνεια τρία σοβαρά ζητήματα:
1. Η «απόβαση» της Αθήνας στην Αρκαδία
Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα στοιχεία είναι η συμμετοχή του Αναπτυξιακού Οργανισμού του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης ως ιδρυτικού μέλους. Ενώ η ανάγκη για τεχνογνωσία και στελέχωση από έναν μεγάλο οργανισμό της Αττικής είναι κατανοητή για την ωρίμανση των έργων, γεννάται το ερώτημα: Πώς θα διασφαλιστεί ότι τα οικονομικά οφέλη, οι επενδύσεις και οι θέσεις εργασίας θα παραμείνουν αμιγώς στη Μεγαλόπολη και δεν θα κατευθυνθούν σε εξωτερικά κέντρα αποφάσεων;
2. Ανεξέλεγκτη είσοδος μελών «χωρίς αιτιολογία»
Το Άρθρο 8 (παρ. Α.1) του καταστατικού ορίζει ρητά ότι η είσοδος νέων μελών στην Κοινότητα επαφίεται στην «ανέλεγκτη δικαστικά διακριτική ευχέρεια των μελών της», δίνοντας στο Διοικητικό Συμβούλιο το δικαίωμα να απορρίπτει αιτήσεις «χωρίς αιτιολογία». Αν και νομικά αυτό προστατεύει την Κ.Α.Ε. από ανεπιθύμητες παρεμβάσεις, στην πράξη αφαιρεί κάθε ίχνος διαφάνειας. Υπάρχει ο κίνδυνος η εκάστοτε δημοτική αρχή να μετατρέψει την Κοινότητα σε ένα «κλειστό κλαμπ» επιλέγοντας προνομιακούς εταίρους με καθαρά υποκειμενικά κριτήρια.
Συμπέρασμα
Η Ενεργειακή Κοινότητα Μεγαλόπολης είναι ένα έργο που έχει ανάγκη ο τόπος. Ωστόσο, το αν θα εξελιχθεί σε ένα πραγματικό εργαλείο κοινωνικής δικαιοσύνης ή σε ένα πεδίο εξυπηρέτησης συμφερόντων εξαρτάται αποκλειστικά από τον έλεγχο και τη διαφάνεια που θα απαιτήσουν οι ίδιοι οι πολίτες της Μεγαλόπολης στις επόμενες φάσεις υλοποίησής του.