Δημόσια παρέμβαση
του Προέδρου του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης
Η απώλεια του εκσκαφέα Ε17 δεν είναι απλώς η απώλεια ενός ακόμη μηχανήματος.
Είναι ένα ακόμη κομμάτι της βιομηχανικής και ενεργειακής ιστορίας της Μεγαλόπολης που χάνεται, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος της ιστορικής μνήμης και της αναπτυξιακής προοπτικής του τόπου μας.
Ωστόσο, το ζήτημα δεν περιορίζεται στον Ε17.
Είναι πολύ ευρύτερο & αφορά:
– όσα έγιναν,
– όσα δεν έγιναν,
– τις καθυστερήσεις,
– τις δεσμεύσεις που δεν υλοποιήθηκαν
και, κυρίως, το ερώτημα:
– εάν υπάρχει πραγματική βούληση να διασωθεί ό,τι ακόμη μπορεί να διασωθεί από τη βιομηχανική κληρονομιά της περιοχής μας.
Η απόφαση 256/2026 #_υπάρχει και έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης έλαβε ομόφωνα την απόφαση 256/2026, με την οποία διεκδικεί και απαιτεί την ιστορική και βιομηχανική αξιολόγηση του εξοπλισμού που απομένει στα λιγνιτωρυχεία και στις εγκαταστάσεις των σταθμών παραγωγής.
Στην ίδια απόφαση τίθενται ζητήματα βιώσιμης αξιοποίησης αντί της συνολικής αποξήλωσης και εκποίησης, διατήρησης εμβληματικών εκσκαφέων και προώθησης της δημιουργίας Μουσείου Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς στη Μεγαλόπολη.
Η απόφαση αυτή δεν είναι μια γενική ευχή ούτε μια απλή συζήτηση.
Είναι ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με συγκεκριμένο περιεχόμενο και συγκεκριμένες διεκδικήσεις.
Παράλληλα, κατά τη συζήτηση αναδείχθηκε η ανάγκη να ακολουθήσει συνάντηση των εμπλεκόμενων φορέων, με πληρέστερη ενημέρωση και συμμετοχή της ΔΕΗ, ώστε να διαμορφωθεί και να προωθηθεί κοινή θέση.
Είχα επισημάνει τότε την ανάγκη να κινηθούν οι διαδικασίες άμεσα, μέσα σε χρονικό διάστημα που δεν θα ξεπερνούσε τη μία εβδομάδα, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης.
Αυτό που τελικά ακολούθησε, όμως, δεν ανταποκρίθηκε στην επείγουσα ανάγκη που όλοι γνώριζαν.
Η #_πρόταση για τις 400 θέσεις εργασίας και τα ερωτήματα που γεννά
Υπάρχει ένα ακόμη περιστατικό που δεν μπορεί να παραλειφθεί.
Πριν από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2026, κατά την επικοινωνία που είχε προηγηθεί με τον Σύνδεσμό μας, ο Δήμαρχος επικαλέστηκε πρόταση ανάπτυξης υδροπονικής δραστηριότητας στους χώρους του ΑΗΣ, με προοπτική εξασφάλισης 400 θέσεων εργασίας.
Η συγκεκριμένη πρόταση προβλήθηκε ως επιχείρημα στο πλαίσιο της συζήτησης, προκειμένου να πεισθεί ο Σύνδεσμος να μην επιμείνει στην απαίτηση για άμεση διακοπή των εργασιών αποξήλωσης.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό και απολύτως εύλογο:
– Τι απέγινε αυτή η πρόταση;
– Υπήρξε συγκεκριμένο σχέδιο;
– Ποιος το επεξεργάστηκε;
– Ποια ήταν η θέση της ΔΕΗ;
– Πώς συνδέθηκε με τη διαχείριση και τη διατήρηση του υφιστάμενου βιομηχανικού εξοπλισμού;
Η αναφορά σε 400 πιθανές θέσεις εργασίας δεν μπορεί να παραμένει μια γενική υπόσχεση ή ένα επιχείρημα μιας στιγμής, χωρίς να ακολουθεί ενημέρωση και συγκεκριμένη πορεία υλοποίησης.
Η #_παρέμβαση της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ και ο διάλογος που δεν πραγματοποιήθηκε
Μετά από αίτημα του Συνδέσμου, υπήρξε παρέμβαση του Προέδρου της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ προς τη διοίκηση της ΔΕΗ, με στόχο να σταματήσουν προσωρινά οι εργασίες αποξήλωσης, να καταγραφεί ο εξοπλισμός που απομένει και να εξεταστεί ποια στοιχεία μπορούν να διασωθούν.
Στον Σύνδεσμο μεταφέρθηκε ενημέρωση ότι από πλευράς διοίκησης της ΔΕΗ υπήρχε διάθεση να συζητηθεί το ζήτημα, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέλη του Συνδέσμου δεν θα πραγματοποιούσαν αιφνιδιαστικές παρουσίες στους χώρους όπου εκτελούνταν οι εργασίες αποξήλωσης.
Ο Σύνδεσμος έλαβε σοβαρά υπόψη αυτή την ενημέρωση.
Ωστόσο, ο διάλογος που φέρεται να αποτελούσε το επόμενο βήμα δεν πραγματοποιήθηκε.
Και εδώ γεννιούνται ερωτήματα:
– Γιατί δεν προχώρησε η συνάντηση;
– Ποιος είχε την ευθύνη να την οργανώσει;
– Γιατί δεν υπήρξε έγκαιρη ενημέρωση και συγκεκριμένη διαδικασία καταγραφής και αξιολόγησης του εξοπλισμού;
Οι #_καθυστερήσεις και η απώλεια του Ε17
Στο μεταξύ, οι εργασίες αποξήλωσης συνεχίστηκαν.
Επτά εκσκαφείς αποξηλώθηκαν, ενώ ο Σύνδεσμος είχε ήδη αποστείλει κατεπείγουσα επιστολή προς τη ΔΕΗ, τον Δήμαρχο, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και άλλους αρμόδιους φορείς, ζητώντας να ληφθούν άμεσα μέτρα.
Η απώλεια του Ε17, του τελευταίου εν λειτουργία εκσκαφέα αυτού του τύπου στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης, αποτελεί πλέον ένα οδυνηρό γεγονός.
Στις 27 Οκτωβρίου τον είδαμε πεσμένο, με την αποξήλωσή του να βρίσκεται μπροστά μας.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα μηχάνημα που παύει να υπάρχει.
Πρόκειται για ένα κομμάτι της ιστορίας της εργασίας, της παραγωγής και της ανάπτυξης της Μεγαλόπολης.
Και το ερώτημα παραμένει:
– Θα περιμένουμε να αποξηλωθεί και ο τελευταίος εξοπλισμός για να αποφασίσουμε ότι έπρεπε να διασωθεί;
Η #_δημόσια τοποθέτηση της 22ας Οκτωβρίου
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 22ας Οκτωβρίου τέθηκε δημόσια το ερώτημα εάν αληθεύει η αναφορά του Συνδέσμου ότι έχει ληφθεί η απόφαση 256/2026.
Στην απάντησή του, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου επικαλέστηκε το σημείο της συζήτησης που αναφερόταν σε μελλοντική συνάντηση φορέων και στην έκδοση κοινής απόφασης, μετά από πληρέστερη ενημέρωση.
Η αναφορά αυτή, όμως, δεν αναιρεί την απόφαση 256/2026 ούτε εξαφανίζει το περιεχόμενο του ομόφωνου διατακτικού της.
Χρειάζεται, επομένως, μια ξεκάθαρη απάντηση:
– Αμφισβητείται η ύπαρξη και το περιεχόμενο της απόφασης 256/2026
– ή γίνεται αναφορά στην ανάγκη μιας πρόσθετης, μεταγενέστερης κοινής απόφασης;
Η διάκριση είναι ουσιαστική και δεν μπορεί να θολώνει τα δεδομένα.
Οι #_επιστολές του Συνδέσμου και η θεσμική αντιμετώπισή του.
Ο Σύνδεσμός μας δεν περιορίστηκε σε δημόσιες ανακοινώσεις.
Απευθύνθηκε θεσμικά στους αρμόδιους, κατέθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα και ζήτησε ενημέρωση για τις ενέργειες που έγιναν ή δεν έγιναν.
Με τα έγγραφα 681/19.10.2026 και 684/24.10.2026 τέθηκαν συγκεκριμένα ζητήματα προς τον Δήμαρχο και τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ακολούθησε και νέο έγγραφο, με αριθμό 686/29.10.2026.
Μέχρι σήμερα, στα βασικά ερωτήματα που τέθηκαν δεν έχει δοθεί η ουσιαστική, ολοκληρωμένη γραπτή απάντηση που απαιτείται.
Η θεσμική λειτουργία ενός Δήμου προϋποθέτει διάλογο, ενημέρωση και σεβασμό προς τους φορείς που εκπροσωπούν την κοινωνία.
Ο Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση.
Ζητά να αντιμετωπίζεται με τη θεσμική σοβαρότητα που αρμόζει στον ρόλο του και στο αντικείμενο για το οποίο αγωνίζεται.
Η #_υπόνοια που δεν #_μπορώ να #_αποσιωπήσω
Δεν μπορώ να αποκρύψω ότι η αλληλουχία των γεγονότων δημιουργεί σε εμένα σοβαρά ερωτήματα και υπόνοιες.
– Η επίκληση της πρότασης για την υδροπονία και τις 400 θέσεις εργασίας πριν από τη συνεδρίαση της 8ης Σεπτεμβρίου,
– η μη πραγματοποίηση της συνάντησης που συζητήθηκε,
– η καθυστέρηση των επόμενων ενεργειών,
– η συνέχιση των αποξηλώσεων
– και η απουσία ουσιαστικών απαντήσεων
δημιουργούν την εύλογη υποψία ότι υπήρξε συνειδητή καθυστέρηση ή παρεμπόδιση της διαδικασίας.
Δεν αποκλείω, επίσης, το ενδεχόμενο να υπήρξε συνεννόηση με τη ΔΕΗ, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να δημιουργηθούν τετελεσμένα.
Το υπογραμμίζω:
– Πρόκειται για σοβαρή υπόνοια και προσωπική μου εκτίμηση, όχι για αποδεδειγμένο γεγονός.
Γι’ αυτό ακριβώς ζητώ
– συγκεκριμένες απαντήσεις,
– έγγραφα
– και πλήρη διαφάνεια.
Οι αρμόδιοι έχουν τη δυνατότητα και την υποχρέωση να ξεκαθαρίσουν τι ακριβώς συνέβη.
Το #_πραγματικό ερώτημα για το #_μέλλον της #_Μεγαλόπολης
Η Μεγαλόπολη βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη αλλαγή.
Η μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή δεν μπορεί να σημαίνει ότι θα σβήσουμε και την ιστορία μας.
Δεν ζητάμε να σταματήσει η ανάπτυξη.
Ζητάμε η ανάπτυξη να σχεδιάζεται με σεβασμό στην ιστορική μνήμη, στην ταυτότητα και στις δυνατότητες του τόπου.
Η δημιουργία Μουσείου Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς, η διατήρηση εμβληματικών μηχανημάτων και η αξιοποίηση τμημάτων των παλαιών βιομηχανικών εγκαταστάσεων μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας νέας αναπτυξιακής ταυτότητας για τη Μεγαλόπολη.
Η Μεγαλόπολη δεν καταδικάζεται σε μαρασμό μόνο από τις αποφάσεις που δεν λαμβάνονται.
Κινδυνεύει και από
– την αδράνεια,
– την αδιαφορία
– και τη σιωπή όλων μας.
Ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης,
θεωρώ υποχρέωσή μου
– να συνεχίσω να ζητώ απαντήσεις,
– να διεκδικώ τη διάσωση όσων ακόμη μπορούν να διασωθούν
– και να υπερασπίζομαι το δικαίωμα της τοπικής κοινωνίας να γνωρίζει τι σχεδιάζεται για τον τόπο της.
Η #_ιστορία της #_Μεγαλόπολης δεν είναι #_υλικό για #_παλιοσίδερα.
Είναι #_κομμάτι της #_ταυτότητάς μας και #_οφείλουμε να το #_προστατεύσουμε.
31/10/2026
Νίκος Πετρόπουλος
Πρόεδρος Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης