Μεγαλόπολη — Σε κλίμα έντονου προβληματισμού πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγαλόπολης (Αρ. Απόφασης 256/2026), όπου αποφασίστηκε ομόφωνα η διαμόρφωση και έκδοση κοινού Ψηφίσματος με τους φορείς της πόλης σχετικά με τις αποξηλώσεις εξοπλισμού στα Ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης.
Το θέμα εισήχθη προς συζήτηση μετά από αίτημα του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης, ο οποίος κατήγγειλε την εκτεταμένη καταστροφή της βιομηχανικής ιστορίας της περιοχής. Μεταξύ άλλων, καταγράφηκε η αποξήλωση κρίσιμων τμημάτων της 3ης Μονάδας, χιλιάδων μέτρων ταινιοδρόμων, καθώς και η ολοσχερής καταστροφή του ιστορικού απολήπτη SR240 (κατασκευής 1957). Παράλληλα, εκφράστηκε η έντονη αγωνία για το μέλλον της 4ης Μονάδας και των πέντε λειτουργικών εκσκαφέων που έχουν σημαδευτεί για κοπή.
Οι τοπικοί φορείς ζητούν άμεση έγγραφη ενημέρωση από τη ΔΕΗ, αναστολή των αποξηλώσεων, διεκδίκηση Μουσείου Βιομηχανικής Κληρονομιάς και προώθηση του έργου Αντλησιοταμίευσης. Από την πλευρά της, η Δημοτική Αρχή και οι δημοτικές παρατάξεις συμφώνησαν στην ανάγκη νομικής θωράκισης και έκδοσης ενός ομόφωνου διεκδικητικού ψηφίσματος.
Σχόλιο:
Είναι αλήθεια και πρέπει να το παραδεχτούμε: αργήσαμε. Σημαντικό μέρος της βιομηχανικής μας κληρονομιάς, όπως ο ιστορικός απολήπτης SR240 και χιλιόμετρα ταινιοδρόμων, έχει ήδη καταστραφεί ανεπιστρεπτί. Ωστόσο, έστω και την ύστατη αυτή ώρα, η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποτελεί μια καίρια και κομβική ευκαιρία. Είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που έχουμε στα χέρια μας για να διασωθεί ο εναπομείνας εξοπλισμός —με πρώτους τους πέντε λειτουργικούς εκσκαφείς και την 4η Μονάδα— και να αξιοποιηθεί για τη δημιουργία ενός πρότυπου Βιομηχανικού Μουσείου, αρκεί να μην μείνουμε στα λόγια, αλλά να προχωρήσουμε αμέσως σε συντονισμένες, αποφασιστικές και νομικά θωρακισμένες ενέργειες και διεκδικήσεις.
Επιπλέον, γεννάται εύλογος και έντονος προβληματισμός από το γεγονός ότι για ένα τόσο κρίσιμο και ζωτικής σημασίας ζήτημα, η απόφαση χρειάστηκε σχεδόν έναν μήνα για να πάρει τον δρόμο της «Διαύγειας» (η συνεδρίαση έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου και η ψηφιακή υπογραφή/ανάρτηση καταγράφηκε στις 15 Οκτωβρίου 2026). Μια τέτοια καθυστέρηση στη δημοσιοποίηση αποφάσεων ύψιστου τοπικού ενδιαφέροντος μαρτυρά αδυναμίες, γραφειοκρατικά αγκυλώματα ή κωλυσιεργία που μόνο ζημιά μπορούν να κάνουν στην έγκαιρη ενημέρωση και αντίδραση της τοπικής κοινωνίας.