Σε μια εποχή όπου οι τοπικές κοινωνίες ζητούν λύσεις στην καθημερινότητα, ο δημότης περιμένει να βλέπει προτεραιότητες που αγγίζουν την πραγματική ζωή: δρόμους ασφαλείς, αγροτική πρόσβαση, έργα ουσίας και παρεμβάσεις που μένουν στον τόπο.

Κι όμως, την ίδια στιγμή, σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρείται ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης. Ένα μοντέλο όπου οι “τεχνικοί σύμβουλοι” φαίνεται να αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα ίδια τα τεχνικά έργα.

Η πρόσφατη απόφαση για δημιουργία νέας δαπάνης ύψους 27.280 ευρώ για υπηρεσίες τεχνικού συμβούλου σχετικά με το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο γεννά εύλογα ερωτήματα. Όχι απαραίτητα για τη νομιμότητα — αυτή άλλωστε καλύπτεται μέσα από τις προβλεπόμενες διαδικασίες — αλλά για την πολιτική και ηθική διάσταση των επιλογών.

Γιατί όταν αφαιρούνται χρήματα από κωδικούς που αφορούν εργασίες καθαρισμού και διαμόρφωσης αγροτικού οδικού δικτύου, ο πολίτης δικαιούται να αναρωτηθεί:
ποια είναι τελικά η προτεραιότητα;

Οι αγροτικοί δρόμοι δεν είναι “δευτερεύουσα λεπτομέρεια”. Είναι πρόσβαση, παραγωγή, ασφάλεια και καθημερινότητα. Είναι το ελάχιστο που περιμένει ο άνθρωπος της υπαίθρου από έναν δήμο που θέλει να λέγεται αναπτυξιακός.

Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν δημόσια στη συνεδρίαση, υπήρχε ήδη ανάδοχος και ενεργή διαδικασία μέσω του Τεχνικού Επιμελητηρίου. Άρα εύλογα τίθεται το ερώτημα:
χρειαζόταν επιπλέον τεχνικός σύμβουλος ή απλώς επιλέχθηκε άλλη μία εξωτερική ανάθεση;

Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται μόνο από το αν “περνά” αποφάσεις. Κρίνεται από το αν πείθει την κοινωνία ότι αξιοποιεί με φειδώ και σεβασμό κάθε ευρώ των δημοτών.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τους τίτλους των αποφάσεων ούτε για τους αριθμούς πρωτοκόλλου. Ενδιαφέρονται να βλέπουν έργο. Να βλέπουν ιεράρχηση αναγκών. Να νιώθουν ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται με γνώμονα το κοινό συμφέρον και όχι τη διοικητική ευκολία ή την παραγωγή νέων συμβάσεων.

Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας:
ότι συχνά περισσεύουν οι σύμβουλοι, ενώ λείπει η ουσία.

Ακολουθεί η σχετική απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής του Δήμου Μεγαλόπολης

Μοιράσου